معمولا در سکته قلبی مدت زمان اقامت بیمار در بیمارستان حدود ۵-۳ روز می باشد و پس از آن با دارو و پیگیری سرپایی مرخص خواهید شد. اما پس از سکته برای بهبود شرایط به بیمار چه توصیه هایی می شود؟ در ادامه قصد داریم درباره ی زندگی بعد از سکنه قلبی با شما صحبت کنیم، سوال اکثر کسانی که سکته قلبی را پشت سر می گذارند این است که چقدر زنده می مانیم؟ باید بدانید که پاسخ این سوال کاملا بسته به شرایط جسمی شما و رعایت نکاتی است پزشکات به شما گوش زد میکند و نمیتوان پاسخ واحدی به تمامی بیماران داد.
این روز ها سکته ی قلبی برای جوانان هم اتفاق می افتد و میتوان گفت این اتفاق به خاطر، سبک زندگی غلط، بی تحرکی و استرس است. در مقاله ی علت ایست قلبی جوانان در خواب اطلاعات بیشتری در این رابطه با شما به اشتراک می گذاریم.
![حمام کردن بعد از سکته قلبی](https://drhsnajafi.com/wp-content/uploads/2015/11/Woman-Taking-Shower-002-1024x683-1.jpg)
زندگی بعد از سکته قلبی
لازم است بدانید بهبودی پس از سکته قلبی ممکن است ۸-۶ هفته طول بکشد و در این مدت لازم است به توصیه های زیر به دقت عمل کنید:
- از فعالیت های سنگین و هر فعالیتی که باعث ایجاد درد قفسه سینه یا تنگی نفس و خستگی می شود خودداری کنید. توجه داشته باشید که مدت فعالیت اهمیتی ندارد بلکه شدت فعالیت اهمیت دارد.
- فعالیت های خود را به تدریج افزایش دهید. برای مثال بعد از ترخیص از بیمارستان با پیاده روی روزانه و فاصله کوتاه شروع کنید و به تدریج هر روز مسیر خود را چندین قدم افزایش دهید.
- از ورزش های سنگین مثل وزنه برداری، کار با دستگاه و غیره پرهیز کنید.
- بعد از غذا استراحت کنید از پیاده روی و ورزش در این هنگام خودداری کنید.
- از مواجهه با هوای خیلی سرد و خیلی گرم و بیرون ماندن و قدم زدن در طوفان و باد شدید خودداری کنید.
- از مصرف سیگار، مواد مخدر و مشروبات الکلی پرهیز کنید.
- مصرف چای، قهوه و نوشیدنی های دارای کافئین را محدود کنید.
- رژیم غذایی کم نمک، کم چربی، کم کالری و متناسب با بیماری زمینه ای مثل قند، چربی و فشار خون را رعایت کنید.
- از استرس روحی و فشارهای عصبی تا حد ممکن اجتناب کنید. برای آرامش بیشتر به پیاده روی و تفریحات مناسب بپردازید. در صورتی که احساس افسردگی، خستگی و خواب آلودگی زیاد دارید، می توانید با روانپزشک مشورت کنید.
- قند خون خود را در فواصل مرتب چک کنید و هر ماه تا سه ماه اول سپس هر ۳ ماه یکبار به پزشک مراجعه کنید.
- معمولا ۴ تا ۵ روز بعد از سکته قلبی می توانید حمام کنید.
- تا چهار هفته پس از سکته قلبی از رانندگی کردن خودداری کنید. از هفته چهارم به بعد می توانید رانندگی کنید. به خاطر داشته باشید که از رانندگی طولانی مدت خودداری کنید و حتما هر یک ساعت توقف کرده، چند دقیقه قدم زده، استراحت کنید و سپس به رانندگی ادامه دهید.
- زمانی که بیمار قادر باشد دو طبقه پله را بدون ناراحتی بالا و پایین برود و یا دو کیلومتر راهپیمایی کند می تواند فعالیت جنسی خود را آغاز کند. این وضعیت معمولا ۶-۴ هفته بعد از سکته قلبی رخ می دهد.
رابطه جنسی بعد از سکته قلبی
طول عمر بعد از سکته قلبی
همانطور که در ابتدای مقاله گفتیم، طول عمر شما بعد از سکته ی قلبی تا حد زیادی به رفتاری که با بدنتان دارید برمیگردد. پس از سکته قلبی باید سبک زگی خود را تغییر دهید، مصرف غذا های چرب را از رژیم غذایی خود حذف کنید، اگر سیگاری هستید، سیگار را ترک کنید، پیاده روی را به روتین زندگی خود اضافه کنید و اگر دارویی برای شما تجویز می شود حتما آن را به موقع مصرف کنید و از قطع و یا عوض کردن داروی خود بدون مشورت با پزشک متخصص جدا خودداری کنید.
علائم خطر بعد از سکته قلبی
در صورت بروز علائم زیر باید سریعا به پزشک مراجعه کنید:
- تنگی نفس.
- از دست دادن هوشیاری موقت و غش کردن ( سنکوپ).
- احساس بی نظمی در ضربان قلب یا تند شدن ضربان قلب.
- تورم در مچ پا یا بالاتر.
- درد قفسه سینه و تنگی نفس در هنگام راه رفتن یا بالا رفتن از پله بخصوص در مسافت هایی که قبلا دچار مشکل نمی شده اید.
- تنگی نفس هنگام خوابیدن یا حمله تنگی نفس شبانه.
علائم خطر در سکته قلبی
همیشه چند عدد قرص نیتروگلیسیرین زیر زبانی یا اسپری نیتروگلیسیرین همراه داشته باشید. در صورتی که دچار درد قفسه سینه شدید بلافاصله فعالیت خود را قطع کرده، استراحت کنید و یک قرص زیر زبانی بگذارید. اگر درد قطع نشد، سریعا به اولین مرکز درمانی مراجعه کرده و یا با اورژانس ۱۱۵ تماس بگیرید. تا رسیدن به مرکز درمانی می توانید هر ۵ دقیقه تا ۳ نوبت از قرص زیر زبانی استفاده کنید.
در مقاله ی زیر علائم سکته ی قلبی در زنان نوشته ایم، برای مطالعه روی آن کلیک کنید!
شانس زندگی بعد از سکته ی قلبی
بر اساس گزارشات یک مقاله آمریکایی حدود ۶۸.۴ درصد از مردان و ۸۹.۸ درصد از زنانی که هنوز زنده هستند، ۱۰ تا ۱۴ سال یا بیشتر پس از اولین سکته قلبی خود زندگی کرده اند. ۲۷.۳ درصد مردان بین ۱۵ تا ۱۹ سال؛ و ۴.۳ درصد، ۲۰ سال یا بیشتر عمر کرده اند. از بین زنان، یکی ۱۵ سال، یکی ۲۳ سال و یکی ۲۵ سال یا بیشتر زنده است.در کل باید بدانیم که شانس زنده ماندن پس از حملات سکته ی های قلبی به طور کامل وابسته است به شدت گرفتگی اولیه ی عروق و شدت سکته ی قلبی رخ داده دارد. اگر عملیات درمانی زودتر انجام شده باشد طبیعتا آسیب کمتری به قلب وارد می شود و احتمال زندگی طبیعی و یک قلب سالم بیش تر خواهد بود.
اما اگر در باز کردن رگ مبتلا تاخیر رخ بدهد یا شدت درگیری های اولیه زیاد باشد و چندین رگ درگیر شده باشند و یا اینکه بیمار خودش در درمان رعایت نکند و داروها را به موقع استفاده نکند یا در زمانی که قلب دچار نارسایی شده باشد معمولا طول عمر بیمار هم کوتاه تر خواهد شد.
بعد از سکته ی قلبی چه بخوریم
رژیم غذایی سالم پس از یک سکته ی قلبی نیازمند رعایت برخی نکات مهم است. مصرف نمک و غذاهای پرچرب باید در حداقل میزان خود باشند. هم چنین استفاده از موادغذایی فرآوری شده و صنعتی نظیر سوسیس و کالباس و انواع فست فود یا نوشابه های گازدار و آبمیوه های صنعتی باید به حداقل برسند. بهترین جایگزین استفاده از گوشت ماهی و مرغ و هم چنین مصرف کافی لبنیات کم چرب و میوه و سبزیجات تازه است. استفاده از روغن زیتون یا کنجد و هم چنین استفاده از انواع خشکبار نظیر آجیل نیز توصیه می گردد.
عوارض بعد از سکته ی قلبی
قلب سالم بین ۵۵ تا ۶۰ درصد فعالیت طبیعی دارد در حالی که به دنبال سکته و آسیب عضله ی قلب این رقم ممکن است به زیر ۴۰ و گاهی در موارد شدید به زیر ۲۵ نیز برسد. این بیماران معمولا دچار تنگی نفس های فعالیتی یا شبانه خواب می شوند و نیازمند درمان های دارویی مخصوص خواهند بود. از دیگر عوارض پس از سکته های قلبی می توان به آسیب های دریچه (به خصوص دریچه ی میترال) اشاره کرد که می تواند باعث نارسایی شدید دریچه ای گردد که باعث تنگی نفس می تواند شود.
هم چنین پارگی های قلبی در موارد شدید سکته ی ممکن است حتی به فوت بیمار منجر گردد. از دیگر عوارض مهم پس از سکته های قلبی بروز انواع آریتمی های قلبی (شامل پتش های سریع و خطرناک و یا در مواردی افت ضربان قلب به دنبال آسیب بافت های هدایتی قلبی) می باشد که هر یک نیازمند درمان مخصوص خود هستند. التهاب پرده ی قلب به دنبال سکته نیز از مواردی است که امروزه کمتر رخ می دهد ولی می تواند با دردهای قفسه ی سینه همراهی داشته باشد.